Sunday, June 28, 2009

მეოთხე საათია მიუნხენის სადგურში ვარ და ბოლო მეოცე წუთია ვიღაც აყროლებული ბომჟის ხვნეშას ვუსმენ. 
მე მგონი არსად,არც ერთ ქვეყანაში არ ისმის ამდენი ხვნეშა,ბოყინი და ცხვირის მოწმენდის ხმა,რამდენიც გერმანიაში.


თბილისში მინდა,ჩემ საყვარელ და ბოლო ქუჩამდე შესისხლხორცებულ თბილისში…
ჩემ 40 კვადრატულიანი ბინის 2 სართულიანი საწოლის მეორე სართულზე,ფანჯარაში გაყოფილი თავი მინდა…
არადა,5 საათის ლოდინის მერე მოსული ჩემი მატარებელი სულაც არ მოდის თბილისში…
მაგრამ როდესმე ხო ჩამოვალ და ჩემი რამდენიმე განსაკურთრებით ,,ჩემი’’ ადამიანის ნახვის მერე სასწრაფოს გავაკეთებ პრაიმ-ფიტნესის აბონემენტს და ბევრს ვირბენ ,,დაროჟკაზე '')))))
ბებიაჩემთან ავალ,მადლობას ვეტყვი რო ცოცხალი დამხვდა და ბევრს ვეთამაშები უჩემოდ გაზრდილ ჩემ ბიძაშვილს  
ჩემ დას დღეში 40ჯერ ვეტყვი რო ყველაზე მეტად მენატრებოდა და მექაჩებოდა ყელში ამოსულ და მაინც ყველაზე საყვარელ ქალაქში…
მოვადუღებ ჩვეულებრივზე მეტ კაპუჩინოს და გაგიმასპინძლდებით danke,bitte-s გარეშე...


ჩემი ბომჯი წავიდა,ეგეც danke,bitte-s გარეშე ...
კიდე,ბევრ ახალ წიგნს ვიყიდი და ბოლო-ბოლო დავიწყებ ეკრანის გარეშე ქართულად კითხვას...
იმედია საიდანმე ახალი ადამიანებიც მოვლენ და რამე ჯობიც ფოტოგრაფის პონტში…
როდემდე უნდა ვიღო მარტო ჩემთვის და უანგაროთ ...
კიდე ზაფხულში ყაზბეგში ავალ და ზამთარში ბათუმში წავალ,ორივეგან საუკუნეა არ ვყოფილვარ …
ხოო,იმედია,ჩემ ეშმაკებს მოგვუდავ,მოვძებნი ჩემ ბავშვობის მოძღვარს და მოვახერხებ ისევე გულწრფელად ლაპარაკს,როგროც ღმერთს ველაპარაკე პრაღაში წასვლის წინა ღამეს ..
ხო,თეატრი…ბევრ სპექტაკლზე წავალ და რა თქმა უნდა ყველაზე ჯინსებით და კეტებით……

კიდე,დედას და მამას არაფერს არ ვეტყვი,იმიტომ რო თვითონაც იციან ყველაზე მაგარი დეე და მაა რომ არიან...
ჯავახეთში წავალ,არ ვიცი როგორ და ვისთან ერთად,მარა წავალ
კიდე,შემოდგომაზე ბაბუას სახლში წავალ,ყურძენს მოვკრიფავ და ისეთ ბადაგს დავლევ,ბაბუა რო მასმევდა
გავიხსენებ მიუნხენის სადგურში 5 საათიან ყურყუტს და მატარებელს,რომელიც თბილისში არ მოდიოდა,როცა ყველაზე მეტად მინდოდა  
მანდ წამოსვლა
უი,ირასთანაც ავალ და ვეტყვი რო ჩემი საყვარელი ირაა
კიდე შევეგუები ჩემი ლამაზი დაქალის შეცვლილ სოციალურ სტატუსს 
მოწმაოში ავალ და მთელი ამ პლასტმასის მარწყვების და ჟოლოების ჯიბრზე ძალიან ბევრ მარწყვს და ჯოლოს ,,გავძოვ'',ტუცჰბის გაწითლებამდე...
შეიძლება დეკის ჩაიც დავლიო,კი არ მიყვარს,მარა მაინც...
მატარებლის მოსვლამდე 40 წუთი რჩება,მე კიდე ყველაფერი გავაკეთე მგონი,რისი გაკეთებაც მინდოდა...ხოო,და ამდენი რამის მერე თუ ისევ ვერ ვისწავლე იმის დაფასება,რაც მაქვს და მიყვარს,ისევ აქ წამოვალ და ახალ გეგმას დავწერ ალბათ..