Friday, February 26, 2010

სულ რამდენიმე გრამი ძილი რა,თუ შეიძლება

ახლავე ვიტყვი,რომ პოსტზე ყველანაირ პასუხისმგებლობას ვიხსნი და უძილობას ვაბარებ.უძილობა თანახმაა და ამბობს,უარესი საშინელებები ამიღია ჩემ თავზე,არაფერი ახალიო.


აი,რას ვერ ვიტან და ყველა წესის და რიგის და კანონის და კიდე რა ვიცი,მსგავსი ჯანდაბების თანახმად რო უნდა მეძინოს დო ვერ ვიძინებ...  არ თქვათ მერე,რატომ შეჯდა ფსიქოტროპულებზეო :I
კიდე ვერ ვიტან,როცა იმდენად ვერ ვიტან რამეს,რომ აუტანელი ბებერი ქალივით ბუზღუნს ვიწყებ და სისულელეების ლაპარაკს და ფიქრს.
არადა,ხო გქონიათ დღე,როცა დილას უგემური ყავა დალიეთ და მერე მთელი დღე განწყობა ვეღარ იპოვეთ,ან ქუჩაში რამე უბედურება მოხდა თქვენ ცხვირწინ, ან ტანსაცმელი ვერ მოიხდინე და ახლა ყველა,ვინც გიყურებს,გაღიზიანებს...აი,ზუსტად ეგრე ვიქნები  დილას..დილას კი არა,როცა გამეღვიძება მაშინ..
არადა,გაზაფხულობით სულ ასე ხდება ხოლმე,ჯერ უძილობა იწყება,მერე რამე უაზრო ფლირტი და სანამ კარგი შხაპუნა წვიმები არ დაიწყება და პახოდების დრო არ დადგება,უნდა ვიარო თვალებჩაშავებულმა და გაღიზიანებულმა.
ხოოოდა,სანამ ამ გრანდიოზულ ონლაინ სივრცეში მარტო ვარ და ვერავინ მომიყვება,ცხვრების დათვლის გარდა მალე დაძინების რა ხერხები არსებობს,მე აფთიაქში ჩასვლა მეზარება და პახოდების დრომდე გაღიზიანებული ჩემი თავი სულ არაფერში მჭირდება,მომივიდა გრანდიოზულად კარგი იდეა. რა თქმა უნდა ბლოგთან, ფოტოებთან და ამბებთან დაკავშირებით.
ხოოდა, დაძინების და გაღვიძების მერე ,,უდაბნოზე'' დავწერ, მერე თვის ინტერვიუს და მერე ახალი გემრიელობის დრო მოვა.

პ.ს.
რათ მინდა ვარსკვლავები ცაზე და ჭეშმარიტებები  ჩემში, თუ თავს არაკომფორტულად ვგრძნობ?