Tuesday, August 31, 2010

საზაფხულო თამაშები

ესე, დღეს სახლში რომ მივედი, სანამ ჩემი და კარებს გამიღებდა, იყვნენ გარეთ და თამაშობდნენ.


სანამ მე სურათებს ვუღებდი, ერთმა იტირა, დანარჩენებმა თამაში არ შეწყვიტეს, მერე მტირალის დედა მოვიდა, რაღაც უთხრა და არშეწყვეტილი თამაში გაგრძელდა.

სანამ მე ვიფიქრე, ვიფიქრე და მოვიფიქრე, რომ უბნის ბავშვები ბლოგის ბავშვებად მექცია, უკლებლივ ყველამ დაიძინა. 

და მანამ, სანამ მე ცუდ ხასიათზე ვარ, სანამ კარებების გაღებამდე ფოტოებს ვიღებ, სანამ წელიწადის დროების დასაწყისებს და დასასრულებს ემოციურად აღვიქვამ და ყურადღების კონცენტრირების ჩემთვის უფრო მოსახერხებელ მეთოდებს ვიგონებ, ყოველ ფეხის ნაბიჯზე ვგრძნობ რომ დრო აუტანლად, აუტანლად სწრაფად გადის სულელურ თამაშებში, ბევრ ერთნაირ კადრში, კარის გაღებამდე ლოდინებში და კიდევ უფრო ემოციურად აღვიქვამ წელიწადის დროების დასაწყისებს და დასასრულებს.


ხოოდა, სისულელეა.

ოღონდ ის არა, რომ ბავშვები თამაშობენ და  მალე იზრდებიან, ან ის, რომ ხვალ ზაფხულის ბოლო დღეა.