Monday, October 11, 2010

დილა მშვიდობისა დე, მიყვარხარ

Frankfurt 2009

კარგი შაბათ-კვირა მქონდა.
შოპინგიც მოვაწყვე, კონცერტზეც ვიყავი, კვირისთვის განკუთვნილი კეთილი საქმეც გავაკეთე და ჩემ თავსაც ვემეგობრე.

გუშინ საღამოს დიტო იდგა და ჩემი დასაწერი პოსტებისთვის სათაურებს არჩევდა.

Wien 2009
მე ვფიქრობდი, რომ კარგი იქნება მარტო სათაურების წერაზე გადავიდე ოღონდ  ყოველდღე წერაზე.

 წლის ბოლოს 365 სათაური იქნება და ვინმეს მუზად თუ ვიქეცი, შეიძლება ჩემ სათაურებზე ამბებიც დაიწეროს როდესმე.

იდეას  ორიგინალობაზე პრეტენზია არ აქვს, ვიღაც კაცის იდეის პატენტია, რომელმაც ერთი წლის განმავლობაში ყოველდღე თითო ტრეკი წერა და წლის ბოლოს ალბომი, სახელად  "365" გამოუშვა.

ლენტეხი
მანამ, სანამ ორიიგნალური იდეა მომივა,  მე ძველი ფოტოები ამოვქექე. 

ახლა უკვე ორშაბათია და დედას დაბადების დღე.
მე კიდე სულ ეგრე მჭირს ხოლმე, როცა მინდა დედას რამე კარგი და თბილი ვუთხრა, ათას სისულელეს მივედ-მოვედები, კონცერტების, შოპინგების, ბიჭების, სამსახურების და ორიგინალურ-არაორიგინალური იდეების შესახებ. 
მერე  ფასეულობები ეჯახება ერთმანეთს და სულ მავიწყდება რომ რამე კარგი უნდა მეთქვა და სასიამოვნო.
არმაზი
2007
ხოოდა, მერე ვზივარ ხოლმე და სასტიკად განვიცდი, რომ  სისულელეებს ვლაპარაკობ იმის მაგივრად, რაც უნდა მეთქვა.

არადა, მარტივია თქვა, დილა მშვიდობისა დე, მიყვარხარ და მადლობა,ომ მე ჯერ ისევ სქოლიოზიანი ემბრიონი ვარ, რომ სახლში ჩემ მაგივრადაც შენ ფიქრობ იმაზე, რას იფიქრებენ მეზობლები და როდის გვითავდება შაქარი ან კვერცხი.

რომ შენი დაღლილი დღეების შემდეგ ორჯერ კარგად ვიაზრები, ჩემი ცხოვრების წესის წარმოშობის თეორიას და რომ შენ  მთელი ამდენი ხნის განმავლობაში არ გენანებოდა შენი დაღლილი დღეები ჩვენი ქარიზმატული დღეების, ანთებული თვალების და მშვიდი ბედნიერი საღამოებისთვის.


და კიდე, ყველანაირი მიზეზის გარეშეც, ასე, უბრალოდაც მიყვარხარ.

პ.ს.
მოკლედ ეგრე, ხვალ უკვე ორშაბათია.
ორშაბათებო, სამშაბათებო, და ყველა დანარჩენო შაბათებო, თქვენზეა დამოკიდებული ჩემი საათები და წუთები და გაითვალისწინეთ ხოლმე.