Tuesday, May 26, 2009

შვებულება იტალიაში



იტალიაში ვიყავი, ოღონდ ყოვლად ისეთში, რომელიც არაფრით არ გავდა იმ იტალიას, რომელიც ჩემ წარმოსახვაში არსებობდა. 




თავიდან ბევრი და  ლამაზი მთები, მერე 
ასევე ბევრი და ლამაზი ყურძნისბაღებიანი და ძალიან, ძალიან ბევრი ვარდები.
მერე ზღვა, ბევრი ჩინელი და ბევრი შავკანიანი, მესამე რანგის ქვეყნებიდან რაღა საკვირველია..

საწყალი და უბედური ადამიანები, სხვების შვილებზე სათამაშოებს რომ ყიდიან თავიანთი შვილებისთვის საჭმლის საყიდელი ფულის გასაგზავნად...








პირველივე დილას პლიაჟზე გასულს იმდენი ჩინელი მომხვდა თვალში თავიანთი ჭრელა-ჭრულა ფრანებით და მასაჟის და ტატუს გაკეთების შემოთავაზებით, ვიფიქრე საქართველო ერთადერთი არ არითქო, მაგრამ მერე ერთმა შავკანიანმა ბანგლადეშელმა, რომელიც განსაკუთრებით იაფად ყიდდა დაპატენტებულ ბრენდების ჩანთებს და ქამრებს, თავისი ორი ბავშვის სურათი მაჩვენა და ამიხსნა, იტალია არ მომწონს, ჩემი ქვეყანა უფრო ლამაზია, იქ მინდა, მაგრამ პოლიტიკური პრობლემებია, ბავშვებს საჭმელი უნდა და მონატრების რეჟიმში ვცდილობ ფული დავაგროვოო, ისე საშინლად შემეცოდა, სულ დამავიწყდა ყველა ის ადამიანი, რომელიც მენატრება.

მერე როგორც იქნა, ცოტა იტალიური განწყობისთვის უგემრიელესი იტალიური ღვინო, არანორმალურად დიდი პიზა და ვენეციური შუშის უსაყვარლესი სამკაულების ავითვისე.
არანაირი კოლიზეუმი, არანაირი ვენეცია, არანაირი რომეო და ჯულიეტა...
მოკლედ, ბანგლადეშელების თანაგრძნობისთვის და ერთად ბევრი გერმანელის და ავსტრიელის სანახავად, გადასარევი ადგილია ბიბიონე.

მე იტალია სულ სხვანაირი მქონდა წარმომედგინა