Friday, February 25, 2011

ყოფითი სისულელეები და უფილტრებო ამბები

როცა ჩემმა ფსიქოლოგმა წვიმიან, უპატრონო დღეს თბილ და დღის ნებისმიერ დროს საღამოიან კაფეში მკითხა, აი, ახლა რა გაწუხებს ყველაზე მეტადო, ლუდს ვსვამდი და ვიფიქრე, რომ ახლა არაფერი, მაგრამ ზოგადად არასტაბილური გარემო მაცოფებს თქო.
ეგრეც ვუთხარი.

ახსნა ისეთი მარტივია, ლაპარაკად არც ღირს.

მე ფილტრებს იშვიათად ვატარებ და კაი გამტარი ვარ. ამიტომაც მაწუხებს  გარემოს არასტაბილურობა მეტად, ვიდრე მაგალითად ის, რომ სახლში და სამსახურში ჯდომა ერთნაირად გამაღიზიანებელია.

უფრო სწორად, ეგეც საშინლად მაწუხებს, უბრალოდ, მაშინ ის გამახსენდა.

ხოოდა, გუშინ ასე, სახლში დავრჩი და გარდა იმისა, რომ 7ის მერე აუტანელი ვიყავი, დღეს მივხდი, რომ ერთი დღე სახლში ჯდომა აბსოლუტურად საკმარისია იმისთვის, რომ შენ ქალაქში მარშუტკები აღარ დადიოდნენ, პლეხანოვზე ტროტუარები გაიფიცონ, გვერდზე ქუჩაზე სახლი ჩამოინგრეს და კიდევ ათასი ისეთი რამე მოხდეს, რაც შეიძლება ვერც დააფიქსირო.

თან ისევ უპატრონო აუტანელი ამინდია, სამსახურში ამბობენ, რომ გაფიცვებს აზრი როდის ქონია, ახლა ქონდეს, თან ტრამვაის რომ მოსპობ ქალაქში კაცი და სასეირნო კვარტალი არ გექნება, ის რა ქალაქიაო.
ტრამვაი ბუდაპეშტს და პრაღას უხდება და სასეირნო კვარტალი კი არადა, სასეირნო სანაპიროები პარიზს აქვს იდეალური, მარა თბილისს რა. თბილისს ბევრი დანგრეული ქუჩა და უწესრიგო მაცხოვრებელი ყავს. ისე გაკვირვებულები დადიოდნენ ქუჩებში, ეს რა დაგვემართა, ფეხით სიარულმა მოგვიწიაო და ღმერთო ჩემო როგორ გავდნენ ანიმაციურ რობოტუნებს.
ორმაგად საცოდავები და სასაცილოები მომეჩვენენ.

ეს ტაქსისტებიც აუტანლად თავხედურად ითხოვდნენ ნებისმიერ თანხას 5 ლარის ზემოთ და მოკლედ, დიდი ვერაფერი სასიამოვნო ამბავი იყო. მე კიდე ვზივარ სამსახურში და ვფიქრობ, რომ სახლში წასასვლელად ჯერ ფეხით უნდა ვიარო, მერე მეტროში ჩავიდე, ის რაღაცა უპატრონო ბარათი შევავსო, მერე ისევ ფეხით ვიარო და სანამ მაგ ყველაფერს ვიზამ, იქნება და კიდევ რამე ახალი მოხდეს.

მოკლედ,  ყოფითი სისულელეებია.

ხვალიდან ჯანმრთელ სხეულზე ზრუნვას უნდა მივყო ხელი. აპრობირებული მეთოდია ეს ტრენაჟორები და აუზები და საუნაში შემოხეტებული გაურკვეველი ტიპები.

არდადეგებსაც ვადა ეწურება და მგონი ზუსტად იმიტომ ვარ გაღიზიანებული, რომ დილის ძილებს უნდა შეველიო.

დილის ძილები კიდე ჯანდაბას. ვერ გავაგებინე შაბათებს და კვირებს რომ სასეირნოდ არიან შექმნილები და ჩემ თავს ის,  რომ იმაზე  ლაპარაკი, რაც უფრო მნიშვნელოვანია და რაზეც არ ვლაპარაკობ იმიტო რო ისედაც ცხადია, სულაც არ არის ჭკვიანური, ვიდრე იმაზე ლაპარაკი გაიფიცენ თუ არა მარშუტკის მძღოლები და ტროტუარები.