Sunday, August 23, 2009

მოგზაურობისას შეგროვებული ადამიანები

ხალხი, ვიზე მოყოლაც წინა პოსტში ვგეგმავდი :


მიყვარს ბავშვები,რომლებიც დიდებისთვის განუთვნილი ამბების აზრზე არ არიან,შუქ-ჩრილებში ცხოვრობენ,ჭიანჭველებს და პეპლებს იკვლევენ,ძილის წინ ვარკვლავებს ითვლან და დღე დიდ ქვებში სახლობანას თამაშობენ...(რა თქმა უნდა ასეთი ბავშვი მარტო ფოტოზე შეიძლება არსებობდეს და ყველანი ჩვეულებრივი,ჭირვეული,მტირალა და აუტანელი არსებები არიან,მაგრამ დღეს კეთილგანწყობილობის ხასიათზე ვარ და არარეალური არსებებიც ხო არსებები არიან...)


გაბურძგნილები,ერთნაირები და რაღაც ჰარმონიულები...
სულ ვფიქრობ ხოლმე,რო უბედურებაა,როცა კარგი ან ცუდი ხარ,იმიტო რო ორივე არაფრისმთქმელია,უფრო სწორად,ძალიან ზოგადი განმარტებაა...
ხოოოდა,არ ვიცი რატო,მაგრამ ამათ დანახვაზე ეგ გამახსენდა,რომ რამენაირი უნდა იყო...



ამ საყვარელ ყვითელთავა არსებებს რო ვუყურებდი,მივხვდი რატო მინდოდა მთელი ბავშვობა უფროსი ძმა...





ხოო,კიდე მიყვარს ეს აძონკილ-დაძონკილი ხალხი,მარტო ძველი ზურგჩანთები და ფერადი ყელსაბამები რო აქვთ,ძაღლები ყავთ და ყველა სეზონზე ყველაზე მოდურ ჩასაცმელად კეტები და ფართხუნა შარვლები...სამაგიეროდ არასოდეს დადგებიან ცუდ ხასიათზე,რო დღეს ისე ვერ გამოიყურებიან როგორც საჭიროა,რო თმების ჟელე გათავდა და გარეთ გასვლა ეზარება ახლის საყიდლად და ათასი მსგავსი ჯოჯოხეთი...და თუ მაინც ცუდ ხასიათზე დადგა,დახუჭავს თვალებს,დაჯდება ასფალტზე და ცინ შეკრებილი ხალხის მაგივრად დაინახავს როგორ დაფრინავენ ნოტები მზის ჩასვლისას...( რა თქმა უნდა ესეც არარეალური არსებაა...)
ხოოო,ეს ნახევრად შიშველი არსება არ მიყვარს,მაგრამ ასეთი ტიპები კარგი არსებები არიან...მთელი დღის მანძილზე გემის კიჩოზე იწვა პირქვე ყურებში მუსიკით და მარტო მოსაწევად დგებოდა,კი არადა ჯდებოდა...