Saturday, September 4, 2010

ყველას თავისი კინო აქვს

გახსოვთ ეგ ფილმი?
რამდენიმე რეჟისორის ნამუშევარს  აერთიანებს, პაწაწუნა ნოველებია და ყველა კინოს თემატიკაზეა შექმნილი.

გადასარევი ამბავია. გარდა იმისა, რომ  თუ სწორად მახსოვს,  საათნახევარში 34 რეჟისორის ნამუშევარს უყურებ, კიდევ ერთხელ რწმუნდები, რომ სამყაროში ყველაფერი სუბიექტურ აღქმაზეა დაფუძნებული და იმას, რასაც შენ განიცდი, და ისე, როგორც შენ ხედავ, სხვა სავარაუდოდ ვერასოდეს ვერ დაინახავს და განიცდის.

კიდევ ხვდები იმასაც, რომ ფილმის ყურებაც  ჩვეულებრივი რიტუალია და ამ რიტუალს ყველა თავისებურად ასრულებს.

და საერთოდ, ფილმი დიდი არაფერი, ოდნავ ნერვებისმომშლელიც კია, უბრალოდ, როცა უყურებ, იმიტომ რომ ნერვები არ მოგეშალოს, ზიხარ და ფიქრობ რაა შენი კინო, რაა შენი ცხოვრების ან დღეების საუნდტრეკი, როდის უყურე ბოლოს  რიტუალურად ფილმს და  კიდევ მსგავს რამეებს.

 გადასარევი ამბავია ისიც, რომ უკვე მეხუთედ ბათუმში კინო ფესტივალი ტარდება, რომლის განმავლობაშიც იქ მყოფი ადამიანები ყველაზე მეტს ფილმებზე იფიქრებენ.

 ფესტივალი 12- 19 სექტემბერს ბათუმში ბათუმის ხელოვანთა სახლ ”არგანის” ორგანიზებით  გაიმართება და ამ პერიოდის განმავლობაში ძირითადი პროგრამის თანახმად დაახლოებით 45 სრულ-  და 30-მდე მოკლემეტრაჟიანი ფილმის ჩვენება მოეწყობა.
ასევე გაიმართება ჟიურის წევრების ფილმების, გერმანული  და ბრიტანული ფილმების კოლექციების ჩვენებები. ეს უკანასკნელი ღია ცის ქვეშაა დაგეგმილი და მე ძალიან მომწონს რომ წელს პირველად ღია ცის ქვეშ ვუყურებ ფილმებს.

იგეგმება ასევე  აბას კიაროსტამის  და ზბიგნევ რიბჩნისკის ფილმების რეტროსპქეტივა.

საერთოდაც, აბას კიაროსტამი და ზბიგნევ რიბჩნისკი საპატიო სტუმრის სტატუსით დაესწრებიან კინოფესტივალის და  ფესტივალის ფარგლებში  მასტერკლასებსაც  ჩაატარებენ.

მოკლედ, ეს არის ფესტივალი ყველასთვის, ვისაც  თავისი კინო აქვს. და თუ თქვენ 12-დან 20 სექტემბრამდე ბათუმში აღმოჩნდებით, აუცილებლად უნდა ნახოთ, რა ხდება მეხუთე საავტორო კინოფესტივალზე.


რაც  მე ყველაზე მეტად მომწონს არის ის, რომ:
  •  ფესტივალი არ ტარდება თბილისში და სადმე,  თბილისს გარეთაც შესაძლებელია ადამიანებს ბედნიერი თუნდაც ერთი კვირა ქონდეთ.





  • ამ ფესტივალის ორგანიზატორები იმაზე ბევრად ჭკვიანები არიან, ვიდრე ზოგადად ფესტივალების ორგანიზატორებს ჩვევიათ ხოლმე. დასკვნა სუბიექტურია და ემყარება მხოლოდ იმ ფაქტს, რომ მათ ადეკვატურად აღიქვეს ბლოგერები და გასაშუქებლად მიიწვიეს.
  • გადასარევია, რომ 4 ფესტივალიდან, რომელსაც ბოლო 3 თვეში ვესწრები, 3 ბათუმში ტარდება. მიყვარს ეს ქალაქი.


პ.ს. დანარჩენ ამბებს ფესტივალის და ფილმების შემდეგ უკვე ბათუმიდან მას შემდეგ მოგიყვებით, რაც ჩემ კუთვნილ ბეჯს მოვირგებ და საფესტივალო ცხოვრებაში ჩავებმები.



მანამდე კი მეტი ინფორმაციისთვის:


ხოოდა, გადაწიოს რა ვინმემ მაგისტრატურის გამოცდა, მაინცდამაინც 16-ში რომ დამინიშნეს და არც კი იფიქრეს იმაზე, რომ  მე  სულაც არ  ვარ ორი და არ  შემიძლია ერთდროულად  ორ ქალაქში ყოფნა.