Saturday, May 8, 2010

ყველა ამბავს თავისი საუნდტრეკი აქვს

ყველა ამბავს თავისი საუნტრეკი აქვს. ეს ჩემი არა, ჩემი მეგობრის ამბის საუნდტრეკია, უბრალოდ ძალიან მომწონს, გუშინ ძალიან ბევრჯერ მოვისმინე და მინდოდა აქაც მქონოდა. ისე, როგროც ჩემი ამბები მაქვს ხოლმე.

 ჩემი ბოლოდროინდელი ამბები:

წამოსვლის წინ სანაპიროზე გავედი, პალმის ქვეშ დავჯექი და ლუდს ვსვამდი.იქვე სილაში ნიჟარა იყო. ახლა ჩემ ხელზეა.
წამოსვლისას, როცა შემთხვევითი ნაცნობი დარჩენის აუცილებლობაში მარწმუნებდა, ვუთხარი, რომ ჩემი ნიჟარა უკვე ნაპოვნი მქონდა.
კიდევ ვუთხარი რომ თოლიები ისტერიჩკა ქალებივით კივიან ხოლმე და რომ ადამიანები ორჯერ მაინც ხვდებიან ერთმანეთს.

რა თქმა უნდა, ვერაფერი ვერ გაიგო, გარდა იმისა, რომ უცნაური სახელი მქონდა, ლამაზი გვარი, სახელზე უფრო უცნაური სურვილები და მსუქანი კაცების მეშინოდა.
ყველაფერი ის, რაც ვერ გაიგო, ჩემ ლუდს დააბრალა.
ეგრე იციან ხოლმე.
ლუდი, რა თქმა უნდა არაფერ შუაში არ იყო, უბრალოდ,  მოუსვენრად ვარ სანამ დარეკავენ და პასუხს იტყვიან  და დიდად ვერ ვფიქრობ შემთხვევით ნაცნობებზე.
კაცმა რომ თქვას, ვერც სხვა რამეებზე.
ერთადერთი, რაც დავაფიქსირე, ისაა რომ ვიღაცეები ჩათლახურად მოიქცნენ  და ვიღაცეები იმდენად ადამიანურად, რომ ვეღარ გავიგე რა შეიძლება ვიფიქრო ადამიანებზე. ამიტომ არაფერსაც არ  ვფიქრობ, მაინც ყველა მიყვარხართ.

კიდე, რომ მოვიდოდი, მივხვდი, რომ ყველა ხის აივნიანი და ფერადი სახლი მიყვარს, განსაკუთრებით ახლადამწვანებულ გარემოს რომ უხდებიან ისეთები.
მეც მინდა როდესმე ეგეთ ფერად სახლში ვცხოვრობდე და არ მადარდებდეს ჩათლახური ამბები, გაურკვევლობები და დაუმტავრებელი დისკუსიები ლიბერალურ-ფაშისტურ თემატიკაზე.

ხოოდა,წავედი, ახალ ამბებს და ახალ საუნდტრეკებს ვიპოვი.

პ.ს. მაინტერესებს  იპოვა თუ არა  იმ ჩემმა შემთხვევითმა ნაცნობმა თავისი ნიჟარა.