Sunday, February 7, 2010

ანუშკა

წინა თვეში გვიან მოვედი აზრზე რომ ჩვეული ინტერვიუ გასაკეთებელი მქონდა,მერე როგორც ჩემი წესია,სადღაც წავწანწალდი და აი,როგორც იქნა,ვდებ ინტერვიუს.ვინც ჯერ კიდე არ მადევნებთ იმდენად აქტიურად თვალს,რამდენადაც საჭიროა და არ იცით,რა ინტერვიუ,კიდევ ერთხელ ვიტყვი,რომ თვეში ერთხელ რომელიმე ბლოგერთან აუცილებლად მოვა ჩემი მეილი და თვეში ერთხელ აუცილებლად რომელიმე თქვენგანთან ერთად ვიქნები ბლოგზე.ამჯერად მე და ანუშკა ვართ

იმ სახლებზე მომიყევი რა,ანუშკა რო ცხოვრობს ხოლმე,ხან წლობით და ხან რამდენიმე გამით და მერე ისე რო ყვები,მე სულიერები მგონიან
ჰო, სადაც არ მივდივარ ხოლმე, თუ ადამიანს და სახლს ჩემიანად ვიგულებ, ერთ დღეში, სტუმრობებით და შორიდან ვერ ვუძლებ. ისე გამოვიდა, რომ 14 წლის მერე რეგულარულად ალბათ სამ სხლში ვცხოვრობდი. ხან სულ მარტო - აბიტურიენტი ვიყავი და მარტოს უნდა მემეცადინა. სახლში სულ რაღაცაზე ვაფრენდი და წამლებს ვყლაპავდი, სანატორიუმივით იყო ის სახლი, ერთოთახიანი და სულ სხვა უბანში. მაშინ პირველად ვიცხოვრე 3 თვის განმავლობაში სულ მარტომ.
ახლა ამ სახლს მივები, აქ ყველაზე დიდი სიყვარულია და იმდენი ჩემი თავია, რომ სახლსაც ჩემსას ვეძახი, ცოტა კი გამიჭირდა თავიდან, მაგრამ გავიხედე გამოვიხედე და დავინახე რომ ავსებული გვაქვს ამ სახლის ოთახები ჩვენი თავით და ტკბილი რაღაცეებით და საბოლოოდ დავნებდი.

 სულ მგონია ხოლმე,რომ თქვენთან, დუდის და შენს გარდა, ტომ ვეითსი და კიდე სხვებიც ცხოვრობენ,ვინც მე არ ვიცი. რა ხდება რეალურად?
რეალურად, დილით გაღვიძებისთანავე აბაზანაში შესვლაზე ვწუწუნებთ, გვეზარება ლოგინიდან გამოძრომა და მერე რომ ავდგებით ერთმანეთს ვასწრებთ, რათქმაუნდა მე ვმარჯვებ და ცოტა ხანში ბევრ პირსახოცში გახვეული დავდივარ ოთახიდან ოთახში, ჩემ ტერფებს დავყურებ და ვშრები.
იქიდან, სადაც მე ვზივარ ხოლმე ძირითადად ჩანს ის, რასაც მე სახლს ვეძახი. ისმის ათასი ხმა (თუ ისმის) ან სრული სიჩუმეა.
იცი, რა დრო მიყვარს ყველაზე მეტად? დღის 2 საათიდან 6 საათამდე. ამ დროს არ მიყვარს გარეთ გასვლა, მარტო ვარ ხოლმე და ისეთ რაღაცეებს ვაკეთებ რასაც მარტო ანუშკა აკეთებს ხოლმე.
ცხოვრებაზე რა გითხრა.. არავინაც არაა. ამ წუთასაც, დუდი სამსახურშია წასული და სახლი ისეთი ცარიელია. ეხლა გავბევრდები და ყველა ოთახში დავჯდები. სველ თმას გავიშრობ, მანიკურს გავიკეთებ და მერე რაღაც მოხდება ალბათ

რაა ის,რაც ახლა არ გაქვს და გინდა როდესმე აუცილებლად გქონდეს?
ძალიან ბევრია ესეთი რამ.ეხლა არ მახსენდება რამე კონკრეტული. ზოგადად როცა ცხოვრები კმაყოფილი ვარ ხოლმე ყველაფრით კარგად ვგრძნობ თავს და ცუდ ხასიათზე რომ ვიყო ჩამოვწერდი ეხლა სიას.. გაგიმართლა და თავს კარგად ვგრძნობ. :)

შენთან განსაკუთრებით მიხარია ხოლმე რომ გოგო ვარ, ვგრძნობ,რომ გოგოები ერთმანეთს სხვა გარემოს თავაზობენ და ვერ ვხვდები ხოლმე,მაინც რა გვჭირს გოგოებს?
მგონი ვერ ვაფორმულირებ,მაგრამ შენთვის რას ნიშნავს გოგოობა?
აბსოლუტურად ყველა ჩემი მოქმედების, ცხოვრებისეული სტილის განმსაზღვრელი ერთადერთი ჰიპოსტასი ისაა, რომ მე ქალი ვარ. არვიცი.. ზოგჯერ მგონია ხოლმე რომ მხოლოდ ეს ერთი ემოცია მმართავს და ეს ძალიან ცუდია, ზოგჯერ მგონია ხოლმე რომ კარგია. ჰოდა, ალბათ შენც გრძნობ ხოლმე ამას. ბევრს უთქვამს :)

სადმე ისეთ ადგილას წავიდეთ,სადაც ჯერ შენც არ ყოფილხარ და სიამოვნებით წახვიდოდი...
სარლა-ლე კანედაში წავიდოდი. დასავლეთ საფრანგეთშია, ცოტა ჩრდილოეთისკენ მგონი. პატარა რკინის მამლები რომ ქარის მიმართულებას გვაჩვენებენ და მოედანზე სამი ბატის ქანდაკება რომაა. დიდი არკებიანი გასასვლელებია სახლებს შორის და მყუდრო კაფეები მსუყე ტირამისუებით და ტომატიანი ლაზანიით. წავიდოდი და ერთი თვე ვიცხოვრებდი. ისე, ჩვეულებრივად, ვითომ დაბადებიდან ამ ქალაქში ვცხოვრობდი. აი, სარლას ჩავუსახლდებოდი. ისე, ბუნებრივად, როგროც აქამდე ათას სახლს ჩავსახლებივარ.
ჰო, ალბათ მაშინ წავალ ფეხმძიმედ რომ ვიქნები და დიდი მუცლით, ჰო, ეხლა მოვიფიქრე და გენიალურია! აუცილებლად მაგ დროს წავალ.

შენი აკვიატებები,ან სისხლში გამჯდარი ჩვევები?
აუკვიატებელი ადამიანი ვარ.. ერთადერთი აკვიატებაც და სისხლში გამჯდარი ჩვევაც დუდია. რასაც არ უნდა ვაკეთებდე, ვწერდე, ვფიქრობდე, ვსწავლობდე, მაინც აკვიატებული მყავს :)

პ.ს.ხოო,ანუშკა პირველია იმ ბლოგერებიდან,ვისთანაც ინტერვიუ გავაკეთე და რეალურადაც ვიცნობ.და მინდა ვთქვა,ჩემდა გასაკვირად,კითხვების მოფიქრება გამიჭირდა.სამაგიეროდ არასოდეს არ მიჭირს ხოლმე,წარმოვიდგინო,როცა ანუშკას ნაწერს ვკითხულობ,როგორ ყვება იგივეს და სულ მგონია ხოლმე,რომ კი არ ვკითხულობ,ვუსმენ.კიდე,ერთ-ერთი ის ადამიანია,ვინც მიხარია,რო მყავს და კიდე,ვთვლი რომ ჩემი ადამიანებიდან ერთერთი ყველაზე ბედნიერი ადამიანია.