Wednesday, June 16, 2010

ჩემო ტკბილო ზურიუს

საშინლად ვერ ვიტან როცა ვინმე ვინმეს ჭკუას ასწავლის და სულ ვამბობ რომ ჯობია ადამიანმა მანამდე იმტვრიოს ცხვირი, სანამ თვითონ არ მიხვდება, რომ აქამდე უჭკუოდ იქცეოდა.
 ასევე საშინლად ვერ ვიტან, როცა ადამიანები არაადეკვატურები ხდებიან. მნიშვნელობა არ აქვს რასთან მიმართებაში, ვერ ვიტან და ვსიო.
და
კიდევ, ყველასთვის უკეთსია ნაკლები ვიფიქროთ იმაზე, რას ვერ ვიტანთ და მეტი იმაზე, რა გვიყვარს. პოზიტივები ცხოვრებაში მნიშვნელოვანია, თუნდაც თავის მოტყუების ხარჯზე. სამაგიეროდ, უფრო გვიან გაჭაღარავდები და უფრო ნაკლები ნაოჭები გექნება. ადამიანებსაც უფრო მეტად ესიამოვნებათ შენთან ურთიერთობა, ვიდრე ვიღაცა მობუზღუნე აუტანლობასთან.

მაგრამ მაინც უნდა გავაუტანელდე, სულ რაღაც პოსტის დამთავრებამდე, მერე გავიღიმებ და გოეთეში წავალ ფილმების ჩვენებაზე.
მაშ ასე:
ჩემო ტკბილო ზურიუს.
რომ ვიცოდე, როგორ უნდა აგიკრძალო სხვების ბლოგებზე არაადეკვატური კომენტარების დატოვება, აუცილებლად ვიზამდი მაგას და ამ ყველაფერს არ დავწერდი.
მაგრამ მაგდენი არ ვიცი.
თან ლიბერალი ვარ და ბლოგი რომ თავისუფალი სივრცეა, ეგეც მომეხსენება.
ამიტომ, დატოვე რამდენიც გინდა იმდენი სულელური კომენტარი, უბრალოდ, გაითვალისწინე, რომ შენი სიტყვები შენ იმიჯს ქმნიან და იმიჯი მნიშვნელოვანია.

იმიჯს მარტო აქტიურობით არ ქმნიან, აზრიანი აქტიურობით ქმნიან.

მესმის რომ ყველა სხვადასხვანაირად იმკვიდრებს თავს, მაგრამ არსებობს უკეთსი და უარესი გზები.

მოკლედ, არავინ არ გაძალებს რომ შეხვიდე ვინმეს ბლოგზე და იკითხო.მით  უმეტეს, ზუსტად ვიცი, რომ არაფერსაც არ კითხულობ და უბრალოდ კომენტარებს ტოვებ, აი, როგორი ყურადღებიანი ვარო. ხოოდა, მთავარი ის კი არ არი, კომენტარებიდან რამდენი ადამიანი გადმოვა შენთან, მთავარი ის არის, ის ადამიანები რა განწყობით გადმოვლენ.

ბლოგი ადამიანების პირადი სფეროა და არავის არ უყვარს, როცა პირად სივრცეს უხეშად ურღვევენ. შეგიძლია გაითვალისწინონაცნობობა არ ნიშნავს "შეჩემათი" და "დედა რა  დებილი ხარ"-ით ურთიერთობას.

საქართველოში უკვე არის იმდენი ბლოგი, რომ შენი ფავორიტები გყავდეს და მერწმუნე, არავის ეწყინება, თუ შენ ფავორიტებში ვერ მოხვდება. ასე რომ, რატომ იწუხებ თავს ისეთ ბლოგებზე სიარულით, სადაც სისულეებს წერენ და რატომ ხარჯავ იმიჯის გაფუჭებაში დროს, რომელიც ზოგადად ფულია.




ზურიუსისადმი მიმართვა საზეიმო ვითარებაში დასრულებულია.


მაგრამ მერე კიდევ რომ არ მომიწიოს ჭკუის მასწავლებელის როლში ყოფნა, ბარემ რამდენიმე კეთილი  გაფრთხილება:

თუ კომენტარის გაკეთება გეზარებათ მარტო :) ან :( ზნაკებისთვისაც არ ღირს თავის შეწუხება.კი, კარგია ემოციების გამოხარვა, მაგრამ ოდნავ მეტი რომ დაწერო, არაფერი მოგივა.

აუცილებლად გაეცით თქვენ ბლოგზე დატოვებულ კომენტარებს პასუხი, ის ადამიანი შენთვის წუხდება და შენ გკითხულობს.მერე დაბრუნდება შენთან და იფიქრებს, რომ სულ ერთი იყო, რას დაგიწერდა.

და საერთოდ, ბლოგი თქვენი იმიჯის ნაწილია, ამიტომ წარმატებები.