მანამდე ხევსურეთში ვიყავი.
მთელი დღეები და ღამეები ვცდილობდი დამეგეგმა ჩემი შემდგომი რეინკარნირებული ცხოვრება.
კატა ვიქნები, ბევრი მეძინება, მომეფერებიან და ვიკრუტუნებ-მეთქი, არაო, მერე თაგვის მეგობარი ვეღარ იქნები და ცხოველები სექსისგან სიამოვნებას ვერ იღებენო.
მაშინ ალპებში გამჭვირვალე და ყინულივით ცივი ტბა ვიქნები, შიგ მოცურავე ღორმუცელა იხვებით და ლეგენდებით-თქო და - დამყაყდებოდიო. ბეტსელერი წიგნი ვიქნები, ყველა წამიკითხავს, ან არ წამიკითხავს, მაგრამ ჩემზე მაინც ილაპარაკებდნენ-თქო. არაფერცი, ბეტსელერობა ისე არ მოდის, ბეტსელერობა ლომთა ხვედრიაო. არადა, ზუსტად ვიცი, ეგ თავისუფლებაა და ლომობა კიდევ ჩემი მეგობრების ვერსია იყო ჩემი შემდეგი რეინკარნაციისთვის. მაგრამ მე არც ლომობა მინდა და არც ეგეთი თავისუფლება.
ჯანდაბა.
კიდევ კარგი ჯერ არც სიკვდილს ვაპირებ და არც რეინკარნირებული ჩემი თავის დაგეგმვას მავალებს ვინმე.თორემ, აშკარად დამერხეოდა.
სანამ დამერხევა, მანამ:
- განსაკუთრებით მათთვის, ვისაც ჯერ არ დაუგეგმავს ზაფხული, ყურადღებით დაათვალიერონ სურათები და თუ მთა ოდნავ მაინც რამე გრძნობებს აღგიძრავთ, აუცილებლად შემოგეგეგმებათ თქვენი ზაფხული.( ნუ, რჩევებისთვის აქ ვარ) .
- განსაკუთრებით მათთვის, ვისაც ჯერ კიდევ არ წაუკითხავს ჩემი ალუზიური პოსტები იქიდან, სადაც ყველაზე მეტი ალუზიებია, გვიანი არასოდეს არ არის.
- განსაკუთრებით მათთვის, ვინც ახალი პოსტის გამოჩენისას რამე საინტერესოს ელოდა: ნასტასიაც ელოდება რამე საინტერესოს და მაგის მაგივრად რამე უინტერესო სამსახური შერჩა ხელში. დღე პირველი.
- განსაკუთრებით მათთვის, ვინც წინა კატეგორიებში არ ხვდება: ბოლო რამდენიმე ხანია სულ ღამე ვწერ ხოლმე პოსტებს. მგონი თქვენი, ჩემი და კიდევ ამბების ათას ერთი ღამის მეზღაპრე ვარ, ჭრელი ბალიშები მიყვარს და შაჰის ცოლობისგან რეინკარნაციების მადლი მიფარავს.
პ.ს.
როცა არ ვწერ ხოლმე, ხალხი ჩემთან ოცნების ქალაქის და მაიტა ნასოსის გუგლვით შემოდიან, მე კიდევ მინდა იცოდნენ, რომ უფრო კარგ რამეებზე ვწერ, ვიდრე ეგ ორი ტუტრუცანა ფილმია, რომ ათას ერთი ღამის მეზღაპრე ვარ და რომელიმე რეინკარნაციისას შეიძლება თბილი და რბილი, კრუტუნა კატა ვიყო,ან ბეტსელერი წიგნი, რომელსაც არავინ წაიკითხავს, მაგრამ მაინც ყველაზე პოპულარული იქნება.
შვილო, ბლოგერების შეკრებებს რომ მაზავ, არაფერი ხო?
ReplyDeleteრა ლამაზია. მეორე წელია წასვლა მინდა აბუდელაურის ტბებზე, როშკასთანაა ახლოს თუ კორშასთან, მერევა ერთმანეთში სახელები :) და ვერავინ დავითანხმე. დანამდვილებით არავინ არაფერს ამბობს :( არადა მთაში გატარებულ ზაფხულს არაფერი სჯობს, მითუმეტეს ზაფხული და სიცხე საშინლად არ მიყვარს.
ReplyDeleteხოდა, ტუტრუცანა ფილმებისთვის შემოსულებმა არც უნდა წაიკითხონ სხვა პოსტები. ცუდი იქნება შენმა ნაწერებმა мимо ушей რომ ჩაირბინონ. არადა იმდენი რამეა ყველა ფრაზაში
zurius
ReplyDeletearaferi :P
jokey
აბუდელაურის ტბები როშკასთან არის და ეგ სახელები მე მგონი ყველას ერევა, არადა, კორშა შვეულებრივი გზისპირა სოფელია და როშკა ლამაზია :)
ხოოდა, წამოდი ზაფხულში :)))
რა ლამაზია ^^
ReplyDeleteეს უაზრო დასერჩვები ხო არ სწყინდებათ რაა ამ ხალხს.:D ამაზე უარესებსაც სერჩავენ.
ReplyDeleterato unda mocyindet, aba satitaod xo ar daivlian milionobit saits.
ReplyDeleteubralod, me maqvs gafaqizebuli damokidebuleba chemi blogis da nawerebisadmi :)
მაზოლზე წიხლი მომხვდა :( წელს ვერ ვახერხებ მგონი მთაში წასვლას და კარავში ძილს :((((
ReplyDeleteih ika, ras ambob, sioni mainc sad gageqceva? :S
ReplyDeleteმაგას ვწუწუნებ ჩემო ნასტასია, რომ სიონიც გამირბის ამ ზაფხულს :(
ReplyDeleteoo, ver aris eg kai ambavi, rame unda vigonot :)))
ReplyDeleteაუ რა კარგი იყო დღეს
ReplyDeletexo, tamt, ai jer kidev mixaria :)
ReplyDeleteბესტსელერი ბლოგი ისედაც ხარ ;)
ReplyDeleteოღონდ ვიწრო, პრივილეგირებულ წრეში :)
და ოდესმე მთაში მეც აუცილებლად წავალ...
როდესაც შვებულება იმდენად დიიდ მექნება რომ ზღვის სიამოვნება არ მოვიკლო :)
რა ლამაზია :) ხევსური ვარ და ერთხელ ვერ ავედი რომ დავათვალიერო, ეს საქმეა? :/
ReplyDeleteდარიჩინისავ :)
ReplyDeleteმადლობა, აი, შენგან განსაკუთრებით დამაჯერებელ-გამახარებელია ხოლმე ასეთი შეფასებები ;)
ნინა
არა,ეგ არ არი საქმე :)
კი არადა, გვიანი არსოდეს არ არის :)